(Po)zyskaliśmy nowego polskiego pisarza!

Magdalena Janicka

Od teraz każdy, kto zechce napisać biogram Kereta, z dumą będzie mógł użyć zwrotu „polsko-izraelski pisarz”, zamiast „izraelski pisarz polskiego pochodzenia”.

Udany debiut w środowisku literackim? Nie tym razem! W ostatni piątek, jak radośnie poinformowała „Gazeta Wyborcza” , uznany i czytany na całym świecie pisarz Etgar Keret poszedł za przykładem Gerarda Depardieu i sprawił sobie podwójne obywatelstwo. Od teraz każdy, kto zechce napisać biogram Kereta, z dumą będzie mógł użyć zwrotu „polsko-izraelski pisarz”, zamiast „izraelski pisarz polskiego pochodzenia”.

Pomimo że Etgar Keret nie mówi po polsku, bardzo zależało mu na administracyjnym potwierdzeniu polskiego obywatelstwa. Po pierwsze,   ze względu na rodziców, którzy urodzili się w Polsce, ale podobnie do wielu ocalałych rodzin żydowskiego pochodzenia, zdecydowali się po wojnie zamieszkać i żyć w Izraelu. Po drugie – jak żartobliwie napisał w mailu do Pawła Smoleńskiego z „GW” – chodziło o względy polityczne, ponieważ dzięki temu nie będzie się musiał martwić, który z rządów w danej chwili robi większe zamieszanie w kraju. Po prostu wybierze ten, w którym sytuacja jest bardziej stabilna. I po kłopocie!

And this is how I look in Polish

Posted by Etgar Keret (Official) on 23 marca 2012

Keret urodził się w 1967 roku w Ramat Ganie. Dziś mieszka razem z żoną i synem w Tel Awiwie, gdzie również wykłada w Wyższej Szkole Filmowej. Debiutował w 1992 roku zbiorem opowiadań Rury, międzynarodowy rozgłos zyskując już dwa lata później, dzięki drugiej książce Tęskniąc za Kissingerem, szybko został okrzyknięty mistrzem krótkiej formy. Keret współtworzy telewizyjny program satyryczny, jest współautorem komiksów, które powstają na bazie jego opowiadań. W naszym kraju gościł m.in. podczas 6. edycji Conrad Festival w Krakowie zatytułowanej „Wspólne światy”. Natomiast w stolicy można zwiedzać Dom Kereta, który powstał z inicjatywy Jakuba Szczęsnego, jako projekt „oswajania pustki w chaotycznie i pospiesznie odbudowanej Warszawie”.Obiekt mieści się w 152-centymetrowej szczelinie pomiędzy powojennym blokiem mieszkalnym, przez co opisywany jest jako jeden z najwęższych domów świata. Minimalny rozmiar mieszkania ma według niektórych interpretacji nawiązywać do zwięzłości opowiadań artysty, które cenione są przez więźniów i czytane podczas przejścia z celi do łazienki.

W Polsce ukazało się sześć zbiorów opowiadań EtgaraKereta: Gaza blues (2000), Pizzeria „Kamikaze” (2001), Osiem procent z niczego (W.A.B. 2006), Rury (W.A.B. 2007), Tęskniąc za Kissingerem (W.A.B. 2008) i Kolonie Knellera (W.A.B. 2009).